 |
Niegdyś tradycyjne ceremonie zaślubin odbywały się w kaplicach szintoistycznych. Dlatego do dziś wiele sal weselnych zapewnia parom, które pragną zachować narodową tradycję, dostęp do takich kaplic.
W dniu ślubu
Ciało narzeczonej od stóp do głów maluje się na biało, by bogowie wyraźnie widzieli, że jest jeszcze panną. Kobieta ubiera się w białe kimono; na głowie ma ozdobną woalkę, w którą wplecione są liczne ornamenty, mające na celu zapewnienie szczęścia młodej parze. Do kimona przytwierdzany jest biały kaptur, który narzeczona zakłada niczym welon – w ten sposób ukrywa swe „rogi zazdrości” przed matką pana młodego, która wkrótce stanie się głową rodziny. Tradycyjnym strojem ślubnym japońskiego mężczyzny jest czarne kimono.
Podczas, gdy przyszli małżonkowie składają sobie nawzajem przysięgę, ich rodziny stoją skierowane twarzami do siebie, zamiast do pary młodej. Ważnym elementem tradycyjnej ceremonii japońskiej jest rytuał wypicia dziewięciu miseczek sake, po którym nowożeńcy zostają uznani za jedność. Krewni i pozostali goście również piją sake, aby podkreślić połączenie zarówno pary, jak i dwóch rodzin. Ojcowie państwa młodych przedstawiają sobie nawzajem poszczególnych członków rodzin.
Japońskie wesele
Po zaślubinach, panna młoda przebiera się najpierw w czerwone kimono, by po pewnym czasie ubrać zwykłą suknię ślubną w zachodnim stylu. Biesiadnicy zachęcani są do wzięcia udziału w różnego rodzaju grach, skeczach czy karaoke. Oczekuje się, że przed ceremonią, bądź tuż po niej, goście ofiarują parze młodej goshugi (pieniądze) w ozdobnej kopercie.
W związku z bardziej sprzyjającym klimatem, wiele przyszłych panien młodych preferuje ustalenie daty ślubu na wiosnę lub jesień. Pewne daty w ciągu roku są uznawane za wyjątkowo szczęśliwe, stąd często można zauważyć tuziny par wyruszających w swą podróż poślubną tego samego dnia.
na Facebook