 |
| Tradycyjne stroje sudańskie |
Ceremonia, podczas której to mężczyzna jest w centrum ślubnych obrzędów, jest w Sudanie często praktykowana. Po przybyciu na miejsce ślubu, pan młody dekorowany jest tzw. umbul-umbul, czyli pewnego rodzaju proporcem, który uznawany jest za dobrą wróżbę, ale też pełni rolę zawiadomienia o zbliżającym się ślubie. Matka panny młodej obdarowuje mężczyznę wiankiem kwiatowym – w ten sposób wita go w swojej rodzinie. Daje mu również keris, czyli ukrytą wiadomość, która ma za zadanie podtrzymać go na duchu podczas żmudnej pracy, jaką w przyszłości będzie wykonywał na rzecz swojej rodziny.
Po przywitaniu, pan młody odprowadzany jest przez procesję panien ze świecami, które modlą się za udaną ceremonię. Państwo młodzi siadają obok siebie pod parasolem, naprzeciwko wejścia do ich nowego domu, a głowy obojga przykrywa się welonem. Parasol nad głową pary młodej trzymany jest nie tylko ze względów praktycznych; jest przede wszystkim symbolem okazywanego im szacunku.
Kobieta i mężczyzna klękają, aby ucałować kolana swoich rodziców (obrządek ten zwany jest sungkem); w ten sposób proszą o ich wybaczenie oraz błogosławieństwo, a także przyrzekają, że nadal będą im służyć. Ten rytuał ma zwykle miejsce nieopodal fontanny. Płynąca woda symbolizuje nieprzerwany strumień rodzicielskiej miłości. Wybrani wcześniej mężczyzna i kobieta śpiewają w imieniu rodziców specjalną pieśń - kidung. W pieśni tej błogosławią państwa młodych oraz doradzają im, aby traktowali się dobrze, a ich życie będzie upływało w harmonii.
Następnie młodzi stają twarzami do siebie przed wejściem do nowego domu, gdzie następuje tradycyjne tłuczenia jajka, zwane nincak endog. Ustawiają się po dwóch stronach progu – kobieta wewnątrz, a mężczyzna na zewnątrz. Obrządek ten prowadzi pomocnica panny młodej, której funkcja odpowiada m.in. amerykańskiej „pierwszej druhnie”. Pozostaje ona doradczynią pary przez cały okres małżeństwa. Podczas tej małej ceremonii pali się, a następnie wyrzuca siedem mioteł – ma to symbolizować wyzbycie się złych nawyków, które mogą zagrozić małżeństwu.
Gdy jajko zostanie potłuczone, mężczyznę ogłasza się panem domu. Panna młoda obmywa jego stopę wodą z kendi, glinianego dzbanka, który reprezentuje pokój. Następnie tłucze kendi i przekracza próg domu, demonstrując w ten sposób chęć bycia posłuszną swemu mężowi. Zostaje nakarmiona przez rodziców potrawą składającą się z ryżu przyprawionego kurkumą, oraz żółtego, ostrego kurczaka – jest to ostatni raz, kiedy karmią oni swoją córkę.
Mąż natomiast pozostaje na zewnątrz, by wziąć udział w innym obrządku, prowadzonym przez śpiewającą parę. Poprzez swój śpiew proszą oni pannę młodą o pozwolenie na to, by mąż mógł wejść do domu. Kobieta zgadza się, gdy otrzyma od niego potwierdzenie muzułmańskiej wiary. Para otrzymuje kawałek pieczonego kurczaka, który następnie, na sygnał druhny, przerywa. Według tradycji, osoba, w której ręku pozostanie większy kawałek, powinna wnieść większy wkład we wspólny majątek rodzinny. Ten zwyczaj obrazuje ogromne znaczenie, jakie ma współpraca małżonków w drodze do osiągnięcia szczęścia.
Po ceremonii zaślubin, para młoda zostaje obsypana przez tancerzy kwiatami, aby zapewnić młodym aromatyczną przyszłość. W stronę pary rzucany jest także ryż kurkumowy, monety oraz słodycze. Panna młoda ma na sobie suknię ślubną. Ryż jest symbolem dobrobytu, natomiast kolor żółty – wiecznej miłości. Monety przypominają parze o potrzebie dzielenia się swym bogactwem z ubogimi, a słodycze mają za zadanie nadać słodki smak małżeństwu. Zapala się siedem świec, które reprezentują kierunek, jaki para powinna obrać, by cieszyć się szczęśliwym małżeństwem. Podczas całej ceremonii młodzi mają przy sobie orzech betelowy. Ma on za zadanie przypominać, że różnice w tradycji nigdy nie powinny zakłócić harmonijnego małżeństwa.